Znajdź w serwisie:
Polecamy
...a z nim trzecia część przygód Pelka - zatytułowana "Kariera Pelagiusza M. - Praktyka" - oraz ogłoszenie o onwym konkursie, tym razem fotograficznym.
...dla dzieci zatytułowaną "Kocie podróże małe i duże", która w łatwy i przystępny sposób opowiada o zasadach bezpieczeństwa na drogach. Książkę, którą pokochały już tysiące dzieci można kupić jedynie w naszym sklepie internetowym>>>Choroba lokomocyjna
Choroba lokomocyjna, zwana też morską lub kinetozą, to zespół objawów nadpobudliwości błędnika - narządu równowagi. Jest on spowodowany sprzecznymi informacjami jakie docierają do mózgu w trakcie podróży samochodem, samolotem lub statkiem, kiedy to błędnik przesyła sygnały, że jesteśmy w ruchu (przemieszczamy się), a zmysł dotyku temu zaprzecza (siedzimy).
Objawy
Objawami choroby lokomocyjnej jest ziewanie, senność, nadmierne wydzielanie śliny, zawroty i bóle głowy, nudności, wymioty i uczucie zmęczenia. Dodatkowo u dziecka może wystąpić zaburzenie koncentracji i koordynacji ruchów, a nawet omdleń.
W jakim wieku dziecko choruje
Ponieważ system nerwowy dziecka kształtuje się do 5. roku życia, w tym czasie błędnik jest bardziej wrażliwy na wszelkie bodźce. Jednak znacznie częściej na chorobę narażone są dzieci nadpobudliwe i wrażliwe, które często odczuwają napięcie przed podróżą.
Przed wejściem do środka lokomocji
Przede wszystkim należy porozmawiać z dzieckiem o zbliżającej się podróży, tak aby mogło oswoić się z myślą o niej, pamiętając jednak, aby odniosło wrażenie, że podróż to wielka przygoda i przyjemność - pomocne będą w tym mapy, zdjęcia, foldery oraz opowieści o atrakcjach jakie czekają na małego podróżnika.
Jeśli mimo wszystko reaguje nerwowo tuż przed wejściem do samochodu, czy samolotu przede wszystkim należy zachować spokój i zapewnić dziecko o tym, że wszyscy będą się starali mu pomóc. Zaraz potem, zamiast łączyć się z maluchem w rozpaczy lepiej postarać się odwrócić jego uwagę od problemu rozmową lub zabawą.
Wsiadając do na przykład samolotu należy pamiętać, że personel pokładowy ma duże doświadczenie w radzeniu sobie z tego rodzaju problemami. Dlatego spokój stewardessy może okazać się zbawienny.
Jeśli to możliwe warto rozważyć zmianę środka lokomocji - na przykład z samochodu na pociąg.
Przed podróżą samochodem wywietrz go, gdyż intensywne zapachy, na przykład benzyny, mogą wzmagać objawy choroby. Pamiętaj aby w samochodzie panowała optymalna temperatura również z tyłu samochodu, gdzie umocowany jest fotelik dziecka - często bowiem w klimatyzowanych samochodach niższa temperatura panuje z przodu samochodu, podczas gdy z tyłu jest zbyt ciepło.
Po wejściu do środka lokomocji
W samochodzie, aby zapobiec pojawieniu się objawów choroby posadź dziecko przodem do kierunku jazdy, w pozycji półleżącej, z opartą głową. Dzięki temu do mózgu dziecka będzie docierało mniej sprzecznych sygnałów. Pas bezpieczeństwa wyreguluj tak, aby nie uciskał dziecka - dolna część nie może obejmować brzucha lecz biodra, górna ramię, a nie szyję.
W autokarze dziecko powinno siedzieć daleko od osi kół.
W trakcie odprawy na lotnisku poproś o miejsce w samolocie, w okolicy skrzydeł.
W pociągu wybierz wagon blisko lokomotywy.
Przed podróżą zamiast solidnego posiłku podaj dziecku lekką przekąskę.
W trakcie podróży
Jadąc samochodem pamiętaj, że częsta zmiana pasów ruchu, nagłe przyspieszanie i hamowanie, a także nerwowa atmosfera wzmagają objawy choroby. Dlatego zadbaj o komfort jazdy z dzieckiem, pamiętając przy tym o spokoju.
Wybierając się w daleka podróż zabierz dla dziecka lekką przekąskę, pamiętając, że na silny zapach wędliny może powodować nudności, a tłusty ser może zbytnio obciążyć żołądek. Lekkostrawną przekąskę możesz uzupełnić podając owoc - na przykład jabłko albo banana.
Do picia najlepsza będzie chłodna niegazowana woda lub herbatka owocowa. Stanowczo odradzane są słodycze.
W trakcie jazdy samochodem włącz klimatyzację, ale zwróć uwagę na to, by temperatura była tylko o kilka stopni niższa od tej na zewnątrz. Nie narazisz siebie i dziecka na przeziębienie.
We wszystkich środkach lokomocji postaraj się zapewnić dziecku wygodę - odchyl siedzenie, tak, aby głowa dziecka była oparta.
Młodsze dziecko namów do snu, starszemu zaproponuj zabawę, śpiew lub ciekawą rozmowę - na przykład o tym co czeka Was po dotarciu do celu podróży. Nie namawiaj jednak go do czytania, czy odrabiania lekcji.
Postoje
W trakcie podróży często rób krótkie - na przykład 10. minutowe - postoje, pamiętając, że im młodsze jest dziecko, tym powinno być ich więcej. Podczas dłuższego przystanku możesz zaproponować dziecku posiłek na świeżym powietrzu. Jeśli jest w dobrej kondycji zachęć je do zabawy - wiele stacji benzynowych i zajazdów wyposażonych jest w place zabaw.
Warto również zaplanować trasę tak, alby dłuższy postój był połączony ze zwiedzaniem jakiegoś ciekawego miejsca.
Podczas postoju wywietrz samochód.
Nasilenie objawów
Nasilenie dolegliwości i okoliczności ich występowania są sprawą indywidualną - czasem nawet spokojna jazda samochodem może powodować nudności.
Jeśli więc pojawią się objawy choroby postaraj się jak najszybciej zatrzymać i pozwól dziecku wyjść z samochodu.
Pamiętaj, aby w miarę możliwości zatrzymać się w miejscu dozwolonym, gdyż zapewni ci ono przede wszystkim bezpieczeństwo, a ponadto swobodę szerokiego otwarcia drzwi samochodu oraz dostęp do toalety i bieżącej wody. Poproś małego podróżnika, żeby zamknął oczy i wziął kilka głębokich oddechów. Podaj mu chłodną wodę do picia. Postaraj się również odwrócić uwagę dziecka od dolegliwości.
Leki
Wśród leków zapobiegających objawom choroby lokomocyjnej są takie, które podaje się tuż przed podróżą i takie, które dziecko może przyjąć w przeddzień wyjazdu.
Pamiętaj, że bezwzględnie każdy lek - nawet dostępny bez recepty - należy stosować po konsultacji z pediatrą.
Młodszym dzieciom poleca się zwykle leki homeopatyczne: Cocculine oraz Vomitusheel (od trzeciego miesiąca).
Od piątego roku życia można stosować Aviomarin.
Ostatnio doceniane są właściwości imbiru, który ma działanie silnie przeciwwymiotne, ponieważ wzmaga wydzielenie śliny, a dodatkowo nie powoduje senności. Preparatami tworzonymi na jego bazie są na przykład Avioplant Junior, Lokomotiv. Drugi preparat nie jest wskazany dla dzieci poniżej trzeciego roku życia. Alternatywą dla leków może okazać się herbatka imbirowa lub imbirowe ciasteczka.
W cięższych przypadkach choroby lokomocyjnej lekarz może zalecić syrop Diphergan lub czopki Torecan.
Zagrożenia
Długotrwałe utrzymywanie się choroby może prowadzić do odwodnienia organizmu, a tym samym do zaburzeń pracy serca. Na odwodnienie szczególnie narażone są maluchy, które w takiej sytuacji zwykle odmawiają przyjmowania płynów.
Jeśli objawy u dziecka - pomimo zastosowania wyżej opisanych metod - nie ustępują lub nasilają się bezwzględnie przerwij podróż i zwróć się o pomoc do lekarza, który może zalecić podanie silnych środków, które są opisane wyżej.
Pamiętaj, że objawy choroby lokomocyjnej są podobne na przykład do objawów zatrucia pokarmowego lub innych groźnych chorób, co jest jeszcze jednym powodem do wizyty u lekarza.